Przejdź do menu głównego Przejdź do treści strony Przejdź do stopki
Strona Główna serwisu willadecjiusza.pl Strona Główna serwisu willadecjiusza.pl
pl

Pałacowe niepokoje

Interwencja artystyczna w Willi Decjusza
PAŁACOWE NIEPOKOJE
Interwencja artystyczna Dagmary Wyskiel
Kurator: Bogdan Achimescu

Wernisaż: 30 czerwca, godz. 18.00
Wystawa prezentowana będzie w Willi Decjusza od 30 czerwca do 7 sierpnia 2022
od poniedziałku do piątku: 10:00 – 17:00 i w niedziele: 11:00 – 18:00

„Pałacowe niepokoje” - interwencja artystyczna stworzona przez Dagmarę Wyskiel jest zaproszeniem do reinterpretacji przestrzeni zabytkowej Willi Decjusza i jej najbliższego otoczenia. Efektem pracy artystki jest wystawa o charakterze site-specific. Działanie skoncentrowane jest wokół dziedzictwa historycznego związanego z zespołem pałacowo-parkowym Willi Decjusza w Krakowie powstałym w XVI wieku. Odnosząc się do zastanych i zabytkowych przestrzeni przywołujących historię znanych rodów, które na przestrzeni wieków były właścicielami Willi Dagmara Wyskiel buduje i zarazem prezentuje szersze konteksty historyczne, kulturowe czy środowiskowe dotyczące najważniejszych aspektów związanych z dziedzictwem tego miejsca. Przedsięwzięcie służy przede wszystkim wzmocnieniu lokalnej wspólnoty w oparciu o tradycję Willi Decjusza poprzez kształtowanie otwartości na sztukę współczesną i równocześnie zwiększenie obecności historii w życiu społecznym.

Rezultatem twórczej interpretacji Dagmary Wyskiel jest cykl prac rozmieszczonych w różnych przestrzeniach zabytkowej Willi Decjusza, które nawiązują do istniejącej tam kolekcji (choćby poprzez zachowanie oryginalnych rozmiarów), a jednocześnie zastępują jej elementy. Pojawiają się w tych samych miejscach, ale są wykonane z innych, nieoczywistych i zarazem zaskakujących materiałów: tworzyw sztucznych, przeźroczystych lub półprzeźroczystych, ulotnych i jednorazowych, które wprowadzają zupełnie inną estetykę. Poprzez ten świadomy wybór materii artystka podkreśla formalny kontrast między dziełami o wartości historycznej, które z założenia powstawały jako trwałe i wykonane z wysokiej jakości materiałów, z współczesnymi, nietrwałymi metodami produkcji i otaczającym nas światem oraz jego dominującymi wartościami. Wystawa wprowadza więc tanie, sztuczne, wręcz „nie-wystawiennicze” tworzywo, które wchodzi w dialog np. z dekorującym wnętrza bordowym aksamitem.

Autorka wykorzystuje w swych pracach, m.in. odręczne rysunki techniczne, które zostały uratowane przed zniszczeniem z opuszczonej i zlikwidowanej kopalni w Chile. Zastosowanie w instalacjach tego rodzaju elementów przywołuje dziedzictwo przemysłowe - z jednej strony przekształcane przez kolejne przemiany, a z drugiej strony nabierające coraz bardziej wartościowego wymiaru i otrzymujące zupełnie nową rolę zarówno w sztuce, jak i świadomości społecznej.

W obrębie ekspozycji oraz podczas towarzyszących jej aktywności wykorzystane są również dwa obiekty sferyczne - piłki o różnych wymiarach umieszczone wewnątrz oraz na zewnątrz budynku w taki sposób, aby korespondowały ze sobą wizualnie. Sfera, jest pojęciem otwartym na wielorakie interpretacje, a zadaniem tych obiektów jest stworzenie u odbiorców szerokiego wachlarza skojarzeń na różnych poziomach percepcji: od gry, ruchu, energii kinetycznej po władzę, koncentrację, hierarchię.

Interwencja artystyczna przygotowana przez Dagmarę Wyskiel zgodnie z założeniem autorki  ma szeroki i kilkupoziomowy wymiar interpretacyjny. Jest przede wszystkim zaproszeniem do poszukiwania, wezwaniem, aby każdy z odbiorców odnalazł w przestrzeni wystawy własną perspektywę. Instalacje wykonane z tworzyw sztucznych skłaniają widzów i uczestników do refleksji nad kwestiami związanymi z ochroną środowiska, degradacją planety i jej zasobami materialnymi, a także stawiają przed nimi pytanie o to, co stanowi dla nich większą wartość - chwilowa, ulotna rzeczywistość czy trwałe i ponadczasowe rozwiązania.

Charakter wystawy pozwala również na wieloaspektowe spojrzenie na rolę sztuki. Bazując na potencjale historycznym miejsca, jakim jest Willa Decjusza wydarzenie służy rozwojowi kompetencji kulturowych i społecznych, wzbudza potrzebę autorefleksji i głębszego poznania dziedzictwa, a także zachęca do włączenia się w dialog tradycji z nowoczesnością. Celem autorki jest prowokowanie nowych sposobów myślenia o dziedzictwie, a jej prace włączają odbiorców do udziału w podejmowanej przez nią interwencji. Dlatego też wystawa „Pałacowe niepokoje” nie stanowi gotowego produktu, lecz zaproponowana została w formie ćwiczenia, którego główną ideą jest wypracowanie nowych sposobów budowania kontaktu między dziedzictwem a społeczeństwem.
Publiczność stawiana jest tu w sytuacji nietypowej i prowokującej, która wymaga podjęcia wysiłku interpretacji - zarówno dzieł jak i wytworzonego przez nie kontekstu. Innowacyjne podejście do dziedzictwa kulturowego i zróżnicowane metody realizacji stwarzają w ten sposób warunki do rozwoju indywidualnych zainteresowań oraz do podejmowania dalszych działań przez uczestników, w tym w szczególności przez lokalną społeczność i mieszkańców Krakowa.  

 

Dagmara Wyskiel - absolwentka ASP w Krakowie, artystka wizualna, kuratorka, aktywistka kulturalna i organizatorka wielu wydarzeń, mieszkająca w Antofagasta w północnym Chile. Jest założycielką organizacji non profit Colectivo Se Vende oraz instytutu Latin American Art Institute (ISLA). Dyrektorka Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Współczesnej SACO. Autorka i realizatorka performatywnych akcji artystycznych z wykorzystaniem wielkoformatowych obiektów w wybranych przestrzeniach jak: Dolina Meteorytów na pustyni Atakama, obserwatorium astronomiczne ALMA, Gorzkie Jezioro w regionie Magallanes i chilijska Antarktyda, stara dzielnica żydowska w Krakowie, brytyjskie wybrzeże i port Valparaíso. Przeprowadziła również interwencje artystyczne w argentyńskich Andach; w przestrzeni publicznej w Manizales, Medellín oraz Bogocie w Kolumbii; w Londynie i Hastings w Anglii; w Antofagasta, Coliumo i Castro w Chile; w Pałacu Ludowym i na Plaza Murillo w La Paz. Wystawiała swoje prace w Muzeum Narodowym Boliwii oraz w Przestrzeni Sztuki Współczesnej w Montevideo, a także w Stanach Zjednoczonych, Chinach, Meksyku, Indonezji i Argentynie. Zdobywczyni nagrody głównej na XVII Biennale Azjatyckim w Bangladeszu z Mixed Video Game (2016).

 
Bogdan Achimescu - dr hab. prof. ASP Bogdan Achimescu, praktykuje rysunek, fotografię, instalację, a także grafikę warsztatową i komputerową, malarstwo oraz tworzy instalacje, projekcje video i environment. Przebywał na stypendiach i pobytach artystycznych połączonych z realizacjami: w Niemczech (1994,1999), USA (1995-96), Szwajcarii (1995-96), Irlandii (1998, 2001-02), Francji (1999), Mongolii (2004) i Taiwanie (2004). Reprezentował Rumunię na Biennale Weneckim w 2001 roku, gdzie jego projekcja komputerowa pokazywana była w Pawilonie Rumuńskim. Realizował pracę dydaktyczną na wyższych uczelniach artystycznych w Polsce (ASP w Krakowie), Rumunii (ASW w Cluj), Stanach Zjednoczonych (m.in. kontrakty roczne z University of Virginia w Charlottesville; University of Arizona w Tuscon oraz wykłady na Uniwersytecie Wisconsin, Madison i Utah). Zrealizował wystawy indywidualne w Europie, Azji i Ameryce. W roku 1993 zdobył Grand Prix na triennale Grafiki w Biella. Wiele prac Bogdana Achimescu znajduje się w kolekcjach w kraju i na świecie (MOMA, Uffizi).

 

Ta strona używa plików cookies dowiedz się więcej