Willa Decjusza na Targach Książki w Lipsku. Polski głos w centrum europejskiej rozmowy o literaturze 27.03.2026
Nasza obecność na Targach Książki w Lipsku była ważnym znakiem rosnącej rozpoznawalności polskiej literatury i polskich działań translatorskich za granicą. W przestrzeni jednego z najważniejszych europejskich wydarzeń literackich prezentowaliśmy magazyn „Radar” oraz towarzyszyliśmy ogłoszeniu krótkiej listy Nagrody im. Karla Dedeciusa — wyróżnienia, które od lat realnie wzmacnia obecność literatury polskiej i niemieckojęzycznej w przekładzie.
Targi Książki w Lipsku to jedno z najważniejszych miejsc spotkania literatury, wydawców, tłumaczy i czytelników w Europie. Tegoroczna edycja, odbywająca się od 19 do 22 marca 2026 roku, zgromadziła rekordową publiczność — 313 tysięcy uczestniczek i uczestników. W tym szerokim, międzynarodowym kontekście obecna była także Willa Decjusza, współtworząc widoczność polskiej literatury tam, gdzie naprawdę toczy się rozmowa o książkach: nie na marginesie, lecz w samym centrum europejskiego obiegu literackiego.
Polskie stoisko zostało zorganizowane przez Instytut Książki we współpracy z lipską filią Instytutu Polskiego w Berlinie. W programie znalazła się prezentacja magazynu „Radar” wydawanego przez Willę Decjusza — projektu wyjątkowego, bo budującego przestrzeń dialogu pomiędzy literaturami, językami i doświadczeniami Europy Środkowej i Wschodniej. „Radar” jest związany z międzynarodowym profilem Willi Decjusza od lat; powstał jako wspólna platforma dla autorek i autorów z różnych części Europy, a dziś pozostaje jednym z najbardziej wyrazistych przykładów tego, jak literatura może przekraczać granice polityczne, językowe i symboliczne. To nie jest zwykła publikacja — to narzędzie spotkania.
Szczególne znaczenie miało także ogłoszenie krótkiej listy Nagrody im. Karla Dedeciusa, której partnerem strategicznym jest Villa Decius / Willa Decjusza. Nagroda, przyznawana od 2003 roku tłumaczkom i tłumaczom literatury polskiej oraz niemieckojęzycznej, od 2026 roku została na nowo sformatowana: jury obserwuje przekłady z ostatnich dwóch lat, w marcu ogłaszana jest polska i niemiecka krótka lista, a w maju poznajemy laureatki lub laureatów wyróżnianych już za konkretny przekład. To ważna zmiana, bo jeszcze mocniej podkreśla znaczenie pracy tłumacza jako współtwórcy literackiego obiegu.
Na krótkiej liście 2026 w kategorii przekładu literatury polskiej na język niemiecki znaleźli się: Bernhard Hartmann za przekład książki Aurelii Wyleżyńskiej Über nichts schreiben, als was meine Augen sehen, Olaf Kühl za przekład Szczepana Twardocha Die Nulllinie, Lisa Palmes za przekład prozy Zyty Rudzkiej Lachen kann, wer Zähne hat oraz Renate Schmidgall za przekład książki Jakuba Małeckiego Das Fest des Feuers. W kategorii przekładu literatury niemieckojęzycznej na język polski nominowani zostali: Eliza Borg za przekład powieści Jenny Erpenbeck Kairos, Małgorzata Gralińska za przekład książki Gregora von Rezzoriego Niegdysiejsze śniegi, Kamil Idzikowski za tłumaczenie książki Judith Schalansky Szyja żyrafy oraz Agnieszka Kowaluk za przekład utworu Elfriede Jelinek Dane odosobowe.
Obecność Willi Decjusza w Lipsku pokazuje bardzo konkretnie, że działania międzynarodowe w kulturze przynoszą wymierne efekty. Promocja polskiej literatury za granicą, wspieranie środowiska tłumaczy, budowanie partnerstw wokół takich projektów jak „Radar” czy Nagroda im. Karla Dedeciusa — wszystko to przekłada się na większą obecność polskich autorek i autorów w europejskim obiegu wydawniczym. Mówiąc wprost: dobra praca instytucjonalna nie kończy się na wydarzeniu. Ona otwiera drogę książkom, nazwiskom i ideom.
Cieszy nas, że Willa Decjusza mogła być częścią tego procesu właśnie w Lipsku — wśród wielkich wydawnictw, międzynarodowych premier i najważniejszych rozmów o współczesnej literaturze. To obecność, która wzmacnia nie tylko rozpoznawalność naszych projektów, ale także widoczność polskiej literatury jako ważnego uczestnika europejskiej debaty kulturalnej. Bo literatura potrzebuje dziś nie tylko świetnych książek, lecz także mądrych mostów. A mosty, jak wiadomo, nie budują się same.
Polskie stoisko zostało zorganizowane przez Instytut Książki we współpracy z lipską filią Instytutu Polskiego w Berlinie. W programie znalazła się prezentacja magazynu „Radar” wydawanego przez Willę Decjusza — projektu wyjątkowego, bo budującego przestrzeń dialogu pomiędzy literaturami, językami i doświadczeniami Europy Środkowej i Wschodniej. „Radar” jest związany z międzynarodowym profilem Willi Decjusza od lat; powstał jako wspólna platforma dla autorek i autorów z różnych części Europy, a dziś pozostaje jednym z najbardziej wyrazistych przykładów tego, jak literatura może przekraczać granice polityczne, językowe i symboliczne. To nie jest zwykła publikacja — to narzędzie spotkania.
Szczególne znaczenie miało także ogłoszenie krótkiej listy Nagrody im. Karla Dedeciusa, której partnerem strategicznym jest Villa Decius / Willa Decjusza. Nagroda, przyznawana od 2003 roku tłumaczkom i tłumaczom literatury polskiej oraz niemieckojęzycznej, od 2026 roku została na nowo sformatowana: jury obserwuje przekłady z ostatnich dwóch lat, w marcu ogłaszana jest polska i niemiecka krótka lista, a w maju poznajemy laureatki lub laureatów wyróżnianych już za konkretny przekład. To ważna zmiana, bo jeszcze mocniej podkreśla znaczenie pracy tłumacza jako współtwórcy literackiego obiegu.
Na krótkiej liście 2026 w kategorii przekładu literatury polskiej na język niemiecki znaleźli się: Bernhard Hartmann za przekład książki Aurelii Wyleżyńskiej Über nichts schreiben, als was meine Augen sehen, Olaf Kühl za przekład Szczepana Twardocha Die Nulllinie, Lisa Palmes za przekład prozy Zyty Rudzkiej Lachen kann, wer Zähne hat oraz Renate Schmidgall za przekład książki Jakuba Małeckiego Das Fest des Feuers. W kategorii przekładu literatury niemieckojęzycznej na język polski nominowani zostali: Eliza Borg za przekład powieści Jenny Erpenbeck Kairos, Małgorzata Gralińska za przekład książki Gregora von Rezzoriego Niegdysiejsze śniegi, Kamil Idzikowski za tłumaczenie książki Judith Schalansky Szyja żyrafy oraz Agnieszka Kowaluk za przekład utworu Elfriede Jelinek Dane odosobowe.
Obecność Willi Decjusza w Lipsku pokazuje bardzo konkretnie, że działania międzynarodowe w kulturze przynoszą wymierne efekty. Promocja polskiej literatury za granicą, wspieranie środowiska tłumaczy, budowanie partnerstw wokół takich projektów jak „Radar” czy Nagroda im. Karla Dedeciusa — wszystko to przekłada się na większą obecność polskich autorek i autorów w europejskim obiegu wydawniczym. Mówiąc wprost: dobra praca instytucjonalna nie kończy się na wydarzeniu. Ona otwiera drogę książkom, nazwiskom i ideom.
Cieszy nas, że Willa Decjusza mogła być częścią tego procesu właśnie w Lipsku — wśród wielkich wydawnictw, międzynarodowych premier i najważniejszych rozmów o współczesnej literaturze. To obecność, która wzmacnia nie tylko rozpoznawalność naszych projektów, ale także widoczność polskiej literatury jako ważnego uczestnika europejskiej debaty kulturalnej. Bo literatura potrzebuje dziś nie tylko świetnych książek, lecz także mądrych mostów. A mosty, jak wiadomo, nie budują się same.